Gastblogje van een bezorgde vader

Ik ben bezig met het uitzoeken van de zorgpremie die mijn jongste zoon in 2015 moet betalen. Lieve hemel! Onbegonnen werk. Dertienhonderd mogelijkheden. Welke zot heeft dat verzonnen? En wat een bedragen. Basis- en aanvullende (eenvoudige) verzekering kosten samen minimaal 115 euro per maand. Daar komt nog een eigen bijdrage van 375 euro bij. Dus een totaal van 1755 euro per jaar.

Als je dan, zoals mijn zoon, met een Wajonguitkering van 11520 euro en een huurverplichting van 4800 euro moet rondkomen, zult u begrijpen dat dat geen luxe is. En als u denkt dat hij dan volledig is voorzien in zijn medische kosten, dan vergist u zich. Er zijn onderzoeken die zogenaamd noodzakelijk zijn, maar die niet worden vergoed. Dit jaar kreeg hij nog een naheffing van 400 euro van CZ.

De gezondheidszorg in Nederland is doodziek. Helaas heb ik met mijn zoon vele instanties van binnen gezien. Wat we daar hebben meegemaakt is goed voor een boek. Verdwenen dossiers, iedere keer nieuwe behandelaars, etc. etc. Het is om gek van te worden.

Gelukkig hebben we ons verstand bewaard en betaalt hij zijn maandelijkse premie keurig. Het extraatje dat hij graag aan zijn dochter zou willen geven? Nee, dat is helaas niet mogelijk. De zorgpremie is belangrijker.

Neuzen

Misschien houd je niet zo van dieren
Dan nóg zal dit beeld jou plezieren
Toch schattig die twee
Zo lief en tevree
Het leuke dat moeten we vieren

Zwijmelen op zaterdag 106


Ik vind die oude foto's heel leuk bij dit nummer.
Pure nostalgie.
Geniet van het weekend.


Kijkers

Gisteren om vier uur hadden we ineens volle bak. Behalve de makelaar vielen vader, moeder, twee dochters en een zoon ons huis binnen. Wij bleven keurig in de woonkamer zitten, want Bas wilde ze liever alleen rondleiden. Dat voelde heel vreemd, vooral voor Robbert. Hij houdt juist zo van rondleidingen en vertelt dan overal uitgebreide verhalen bij. Maar wij werden slechts voorgesteld en hadden bankarrest. Hierdoor kon Bas gewoon zijn werk doen zonder interrupties of oeverloos gezwam van de trotse paradijsbewoners. Haha. Een lesje in bescheidenheid.
Het gezin woont in Weelde dat onderdeel uitmaakt van de gemeente Ravels. Ze kennen de omgeving dus goed. De jongste twee kinderen zitten op de basisschool en de oudste gaat naar het middelbaar in Turnhout. De moeder is zelfstandig ondernemer en doet iets met fietsen. Meer weten wij niet. Voor haar beroep waren juist onze kelderruimtes zeer aantrekkelijk. Vervolgens werd de vlizotrap uitgetrokken en het zestal bekeek onze zolder. Daar is niets te zien behalve de binnenkant van het dak. Er moet geïsoleerd worden en een paar ramen zouden ook wel leuk zijn. De dochters zagen het helemaal zitten. Wij zijn in tien jaar misschien twee keer boven geweest. We hebben die ruimte immers niet nodig.
Na een uurtje vertrokken ze huiswaarts en kwam Bas nog even bij ons zitten. Hij had er een goed gevoel over en was benieuwd hoe snel ze zouden reageren. Het formulier waarop ze een bod kunnen doen heeft hij meegegeven.
Jemig, wat spannend.