Schrijfmaatje en landgenoot

Drie jaar geleden plaatste ik een berichtje over mijn correspondentievrienden uit de jaren 70.
Via het smoelenboek ontving ik deze maand een vriendschapsverzoek van Raymond, mijn Belgische schrijfmaatje van toen. Hij is sinds een paar maanden met pensioen en heeft nu tijd om contacten uit het verleden nieuw leven in te blazen. Natuurlijk herkende ik zijn naam direct en accepteerde zijn verzoek. We zijn dus weer vriendjes.


Intussen hebben we al een paar berichtjes uitgewisseld en kreeg ik twee kiekjes toegestuurd, die hij in 1971 van mij maakte.
Mijn pose op de bank in onze flat en een vage opname van mij in de winkel van mijn schoonvader, waar ik op zaterdag werkte en die Robbert in 1974 overnam.



In een ordner heb ik alle correspondentie bewaard en daar dook ik dus meteen in. Zo leuk om zijn lieve brieven weer eens te lezen. Een warm bad en een feest van herkenning.
Hij woont onder Brussel in de buurt van de grens met Wallonië en is echtgenoot, vader en opa.
Ik voel me zeer vereerd met de aandacht van mijn landgenoot na al die jaren.

De leerlooier


Er was eens een looier in Waalwijk
Die werkte daar langs de rivierdijk
Bewerkte de huid
Verdeelde de buit
En maakte de Langstraat belangrijk

Zwijmelen op zaterdag 218






It's a cold, cold feeling
On a real lazy wind
That blows all the way trough you
And the autumn begins

How it cuts like a sabre
How it chills to the bone
You've got cold feet and fingers
And you're thinking of home

If I put my arms around you
Turn you in from the storm
From your autumn through winter
Darling I'll keep you warm

My overcoat's empty
Deep, wide and long
I got room for you darling
Till your winter, till your winter has gone 


Ik wens jullie een mooi, warm weekend.

Feestje?


Niet iedereen geniet van dit doopfeest

Bij Marion vind je meer ceremonie verhalen met beeld.

Invasieve exoten

Dat is een hele mondvol en het is toevallig de schrijfveer van vandaag.
Wat zijn het precies? Dat wilde ik eerst even weten.
Deze website hielp mij al een eind op weg.

Stel je voor dat je een grote waternavel tegenkomt 



of een kudzu …


Daar moet je toch niet aan denken. Doodeng gewoon.

En gelukkig bestaan er speciale middelen om leden uit de rimpelroosgroep te bestrijden.




Zo zie je hoe leerzaam sommige dingen zijn.
Dit heeft mijn leven toch weer aanzienlijk verrijkt.




De beiaardier


Voordat ze begint aan haar taken
Moet zij eerst daar boven geraken
De klim naar de top
Kost heel wat getob
Haar knieën die gaan er van kraken

In Gouda was zij een beroemdheid
Zo beierde zij veertig jaar kwijt
De stoktoets van hout
Was haar zeer vertrouwd
Al vergde dat heel wat bekwaamheid

Zwijmelen op zaterdag 217




Zwijmel even mee met “Emmanuelle” en “Pequeña flor” van Fausto Papetti.







Fijn weekend allemaal.

Zoek de verschillen


Zijn ze niet schattig?

Ik ben al bezig met de zwijmel en zing-zo voor komend weekend.
En heb verder eigenlijk niets nieuws te melden.
Dan maar een foto van twee prachtige vogels.
Zijn het mandarijneenden?

2017

Fotografe in opleiding

Genieten van onze kinderen en kleinkinderen

Bij Marion vind je nog meer invullingen van deze bloguitdaging.
Het thema is: 2017.

De kunstschilder


Zo'n man hoeft geen houtwerk te zoeken
Hij schildert op echt linnen doeken
De een wordt beroemd
De ander verdoemd
Dan kan hij zichzelf wel vervloeken

De kunst is om mensen te boeien
Met kerken of schepen of koeien
Soms ook een portret
Van grootmoeder Jet
Een enkeling zit slechts te knoeien

Met rood, geel en blauw kun je scoren
Die Newman liet echt van zich horen
Ik denk dan: “O gunst,
Dus dit noemt men kunst?”
En krabbel me achter de oren