Vier generaties Pranger

Op 5 oktober verzamelden zich vier generaties in het huis van ons petekind.
Mijn vader zit trots te stralen tussen kleinzoon Donovan en zoon Dirk.
Op zijn schoot ligt Damian ontspannen te knorren.
Wat een heerlijk stel.

Brief 17

Hallo Novelle,

Allereerst wil ik je condoleren met het verlies van je vader. Ik wens jullie heel veel sterkte in deze moeilijke tijd. Je wist in feite al dat hij niet meer zou genezen, maar het gemis zal er niet minder om zijn. De mooie herinneringen zul je ongetwijfeld blijven koesteren.

Het is volkomen logisch dat jij de baas bent over je eigen blog. Natuurlijk heb je het recht om bepaalde reacties niet te publiceren. Ik begrijp eerlijk gezegd niet waarom anderen daar moeilijk over doen. Niet stoppen met bloggen hoor. Wij houden het in elk geval netjes en respectvol.
Ik ben ook meer een schrijver dan een prater. Waar Robbert de telefoon verkiest, vind ik brieven een veel fijner communicatiemiddel, al dan niet digitaal. Ik kan het nog eens rustig teruglezen en ben daardoor minder ondoordacht in mijn acties en reacties. Het zal wel iets met controle te maken hebben.

Ja, dat fladderende blad moet inderdaad allemaal worden afgevoerd. Momenteel hangt driekwart nog aan de bomen. Onze beuken laten dat de eerste helft van de herfst nog niet los. Robbert probeert in elk geval om de afvoer bladvrij te houden in de hoop dat bij een hoosbui de boel kan wegstromen en niet weer de kelder bevuilt. Ons huis is prachtig en heeft rust en ruimte. Toch is er maar een beperkte markt voor. Veel mensen vinden het hier te stil. En het vraagt veel onderhoud. Voor tweeverdieners is dat best lastig, tenzij ze zoveel verdienen dat ze een tuinman, een klusser en een huishoudelijke hulp kunnen inhuren. Ach, komt tijd, komt raad. We houden moed hoor.
Robbert heeft zich als vrijwilliger opgegeven bij de Minder Mobielen Centrale van het OCMW en rijdt nu regelmatig met bejaarde of gehandicapte mensen naar het ziekenhuis of naar de winkels. Hij vindt het fijn om zich nuttig te maken en hoort zo ook nog heel wat verhalen. Soms boeiend, soms tragisch.

Vrijdag skypete oudste zoon en meldde dat ze nu ook een eigen internetverbinding in huis hebben. We kunnen Rafaella nu regelmatig zien en met haar babbelen. Tot nu toe waren ze afhankelijk van de mogelijkheden die ze op het werk hadden. Leuk! Al ben ik niet zo'n skyper. Ik vind die camera nogal belemmerend en mijn stem te schel. Maar voor die kleine uk zal ik hopelijk geen nachtmerrie zijn.

Ik ontdekte onlangs deze interessante website toen ik aan het zoeken was naar de oorsprong van een uitdrukking. Ik vind dit soort weetjes altijd erg leuk. Ben jij ook zo'n speurneus?

Lieve groet uit herfstig Ravels.

Gouden schot

Dit is echt het shot van je dromen
Ik weet niet wie hem heeft genomen
Of op welke plek
Dus schiet mij maar lek
Je mag met een suggestie komen

Zwijmelen op zaterdag 101


Robbert kan enorm genieten van de concerten van André Rieu en ik geniet dan weer van manlief.
Fijn weekend allemaal.


Kaarten - verzot

Wij waren vroeger een echt spelletjesgezin en gelukkig was Robbert dat thuis ook
gewend, waardoor we buiten vaste klaverjasavonden met familie of vrienden ook vaak samen een potje rummikub of yahtzee speelden. Met de kinderen werd ook monopoly, risk en stratego gespeeld en mijn oma was dol op domino en kwartetten. Dammen, sjoelen en bowlen was ook populair en de jongste twee knullen hebben zelfs jaren op een schaakclubje gezeten. We hebben onze spelletjesgenen dus keurig doorgegeven.







Min verzint telkens een invalshoek en wij mogen die geheel naar eigen idee invullen