Kater

Soms drink je iets sterkers dan water
Gevolgen die merk je dan later
De nacht gaat oké
Maar 's ochtends, o jee
Dan is er ineens toch die kater

Zwijmelen op zaterdag 124




De eerste past wel bij ons “open huis” van vandaag.
De tweede kwam vorige week langs bij “Twee voor twaalf”.





Vergeten jullie de zomertijd niet?
Fijn weekend zwijmelaars.

Evenaren

Voor mij weegt niets op tegen harmonie, trouw en bestendigheid. Ik kan ondernemende avonturiers erg waarderen en heb respect voor mensen die radicaal het roer omgooien, zolang ze mij m'n heerlijk voorspelbare, gezapige leventje gunnen. Kijk niet medelijdend naar mijn saaie huismussenbestaan en doe alsjeblieft niet denigrerend. Ik mag dan geen uitblinker zijn, maar ik mag er wel zíjn!

Of het nou mijn keuze voor het thuismoederschap in de jaren 70 betrof of de manier waarop ik me heb neergelegd bij mijn fysieke tekortkomingen in het afgelopen decennium, er stonden altijd wel mensen meewarig of afkeurend te kijken. Ik schijn me voortdurend te moeten verdedigen en dat ben ik beu.
Waarom hebben sommigen zoveel moeite met andermans keuzes? Soms is het net alsof ze zo lang aan een korstje blijven peuteren tot het wondje weer gaat bloeden. Ze vragen het hemd van je lijf en blijven je maar bestoken met kritische opmerkingen. “Hoe kan je daar nu tevreden mee zijn? Vlieg je niet tegen de muren? Verveel je je niet te pletter? Wil je geen zinnige bijdrage leveren aan de maatschappij?” Dát soort peuteren bedoel ik.

Het is verdulleme toch geen wedloop? Ik laat me niet gek maken of opjutten, maar soms erger ik me kapot. Natuurlijk kan ik niet tippen aan sporters, klussers en wereldreizigers. Dat wil ik ook helemaal niet.
“Waar ligt dan mijn ambitie?”
Nou, heel simpel: die heb ik niet.
Behalve ons huwelijk, de (klein)kinderen, sommige familieleden, goede vrienden en blogmaatjes zijn er weinig mensen die mijn aandacht krijgen. Ik stop energie in die relaties. Bij spelletjes vind ik het niet eens erg om te verliezen. Dat schijnt ook een minpuntje te zijn. Ach, eigenlijk ben ik redelijk uniek. Ik heb heel weinig nodig.
Het lukt vast niemand om net zo tevreden te zijn als ik.

Bij Plato vind je de andere invullingen van dit WE thema.

Ogenblik


Die uilenblik lijkt wel fixerend
Het werkt bijna hypnotiserend
Of kijkt hij verbaasd
Dan zit ik ernaast
Geef toe, het is wel fascinerend