Beloofd is beloofd

Hier wat plaatjes van ons zonnetje:
Van donderdag tot zondag mochten we van haar genieten.
Een verrukkelijk kind.
Op Facebook trekt ze al volle zalen.

Even op adem komen

Woensdag waren we bij jongste zoon en zijn dochter.
Donderdag stookten wij de jachthut lekker warm, terwijl we alles verschoonden en poetsten. Tegen etenstijd arriveerden oudste zoon, schoondochter en hun kleine meid.
Vrijdag ging het drietal bij mijn vader op bezoek en poetsten wij ons huis.
Zaterdag was onze hele kinderschare hier verzameld en gingen wij met het spul gourmetten.
Gisteren wuifden we de voorlaatste logees van dit jaar weer uit.
Vandaag is er dus wat was weg te werken. Intussen ga ik de logeerkamer kuisen en alles in orde maken voor onze eindejaarsgasten.
We halen even diep adem en gaan voor de laatste shift van 2013.

Handen

Een kind vraagt beschermende handen 
Om niet in gevaar te belanden 
Op afstand en vaag 
Al zou je ze graag 
Bewapenen tot aan de tanden 

© Rietepietz 

Er was eens een dame in Rijswijk 
Die gaf al meteen van gevoel blijk 
Het borrelde op 
Dus staat zij aan top 
Zodat ik hier niet met de eer strijk

Zwijmelen op zaterdag 59


Vandaag zijn we allemaal bij elkaar. Omdat Richard met zijn vrouw en ukkepuk bij ons logeert, komen zijn broers en zus hier ook naartoe. Het wordt dus een familiereünie met gezamenlijk diner. Wat een zalige manier om het jaar uit te zwijmelen. Vandaar mijn keuze voor dit nummer.

De hele familie van den Boogaardt wenst jullie een gelukkig, gezond, gezellig en liefdevol 2014.

Linkenlijstje

Er wordt mij regelmatig gevraagd waarom er geen favorietenlijst op mijn blog staat. Sommige bloggers vinden het fijn om hun linkje hier in de zijbalk tegen te komen. Dat begrijp ik best.
Toch heb ik ervoor gekozen om dat lijstje niet meer te plaatsen. Het is namelijk zó, dat verschillende bloggers niet meer zo goed door één deur kunnen of zelfs ronduit gebrouilleerd zijn. Voor die mensen is het niet prettig om in mijn lijst de naam van die ander ook tegen te komen.
Bovendien zou het een erg lange lijst worden, aangezien ik bijna 80 blogs volg. De nieuwe berichtjes verschijnen vanzelf in mijn Feedly verzameling. Bij sommigen reageer ik trouw, bij anderen lees ik mee en reageer zelden. Ik neem aan dat de eerste groep zichzelf wel herkent. :-)

Als iemand van jullie een overtuigend argument kan aanvoeren om mij over te halen, dan zal ik het nog eens overwegen. Tenslotte kan ik niet eeuwig kolen en geiten blijven sparen.

Winterplaatje

Jammer dat wij geen witte kerstsfeer hebben 
Dit ziet er toch best gezellig uit 
Vier mensen kijken geamuseerd hoe vader zich uitslooft 
De kleine meid vindt het wel best

Ik wens jullie


Geniet even van dit kostelijke filmpje

Wintergedicht

Winter is het, Kerstmis spoedig,
Onder het poetsen wordt geoefend
In het zingen door mijn moeder.
Donker is het dagelijks vroeger,
Koper blinkt, de kachel brandt.

In de koude hak ik hout.
Sterren schieten uit de schoorsteen,
Regenen wensen naar beneden
Waar standvastig en aanbeden
Venus op de dakpunt staat.

Binnen ruikt het naar gebak
Dat de oven heeft verlaten
En naar vlees dat wordt gebraden.
Voeten rennen door de kamers,
Stemmen wisselen kreten uit.

Onbeschaamd als blauwe luchten
Waar een sneeuwbui zich in uitschudt,
Vliegensvlug in achterhalen
Van wie vluchtend en toch dralend
Zo mijn kussen niet ontloopt -

Fantoom van licht, waar heb je je Verstopt?
Lig je, slaap je, heb
Je je sterren van ogen dicht?
Ruwe nimf ben je, vlinderlicht
Je lieftallige hielen gelicht.

Verlegenheid heeft appelrode wangen,
Je kunt ze proeven, kunt ze vangen,
Kunt ze tussen het sparrengroen hangen,
Blozende als zonsondergangen
Zijn ze, gave, glanzende vrucht.

Winter is het, Kerstmis nadert,
Het huis in rust en het ademt
Uit zijn schoorsteen witte rook.
De hemel is bestrooid met sterren,
Een pruik van sneeuw ligt op de dennen,
Men is thuis, er wordt gestookt.

~ Elly de Waard

1974-2014

Manlief gaat zijn laatste week als zelfstandig ondernemer in.
Hij kocht zijn foto-discozaak aan Het Kleine Loo in Den Haag op 1 januari 1974 van zijn vader. Drieëntwintig jaar later sloot hij daar de winkeldeuren om als zzp’er en intermediair in het diepe te springen.

De afgelopen jaren liep de omzet echter sterk terug en is momenteel vrijwel nihil. Vandaar dat de boekhouder hem adviseerde om een jaartje eerder met pensioen te gaan. Dat scheelt op jaarbasis duizenden euro’s aan kosten, die hij als zelfstandig ondernemer moet betalen en levert het voordeel op dat hij niet langer Btw-plichtig is.

Hij wordt in juni 64 jaar en snoept dus – voor Nederlandse begrippen – anderhalf jaar van zijn pensioengerechtigde leeftijd af. Hier in Vlaanderen was het gebruikelijk dat je na 40 dienstjaren met prepensioen ging en menig buurmens zit al sinds zijn achtenvijftigste thuis. We vallen dus niet op tussen de aardbeien.

Toch zal hij een dubbel gevoel hebben rond de jaarwisseling. Dat vieren wij met een vriendenpaar, waarvan de mannelijke helft vele jaren heeft samengewerkt met ons. Er zal dus worden teruggeblikt met een lach en een traan.

Dorstige mier

Insecten zijn best mooie dieren 
Daar hoeven we niet om te mieren 
Dus hier voor de fans 
Een mier voor de lens 
Zo kan ik wat mensen plezieren

Zwijmelen op zaterdag 58


In 1969 was ik 14. Ik hield toen wel van deze muziek, net zoals ik dol was op The Beach Boys, Simon and Garfunkel, Gilbert O’Sullivan en Neil Diamond. Ik was bepaald geen rocker.

Enkhuizen

'k Sla van Enkhuizens Puin mijn oogen,
Naar vroeger eeuwen Rugwaarts heen;
Den tijd van haren val is voor mijn blik vervlogen,
En deugd, en moed, en trouw geleidt mijn spoor alleen.
Sla ik van d'Alpen 't oog op het schoon staalje neder,
Wat geestdrift voert mijn veder?
'k gevoel een tint dier gloed die Helmers ziel bewoog,
En 't Zestiende Eeuwgetij ligt open voor mijn oog!

~ Harme Bevoort (Enkhuizer dichter, 1801-1874)

Corresponderen in 2014

Novelle zocht een blogmaatje om samen een openbare briefwisseling te starten.
Ik heb “ja” gezegd en op dinsdag de 7e gaan wij van start.
Zij begint en plaatst de eerste brief op haar blog.
Ik antwoord op dinsdag de 14e via mijn blog.
In onze brieven plaatsen wij linkjes naar elkaars voorgaande brief.
We zullen alles labelen als “briefwisseling” zodat het altijd terug te vinden is.

Wij kennen elkaar niet in het echt.
Het wordt dus reuze spannend allemaal.

Gekke weken

Dit is de laatste normale week van 2013. Ik normaal.
Hierna wordt het een soepzooitje met drie extra “zondagen”.
Net als bij het verzetten van de klok, raak ik altijd een beetje van de leg als het ritme verandert.
We gaan in week 52 en 1 dus even geen eieren produceren.
Gewoon genieten van onze logees en alle dagen doen alsof het zondag is?

Smaak

Er valt over smaak niet te twisten 
Ik dacht toch dat jullie dat wisten 
Dus maak je niet druk 
Je bent echt een stuk 
Jij laat je toch zeker niet kisten

Zwijmelen op zaterdag 57


Gilbert Bécaud (Toulon, 24 oktober 1927 – Parijs, 18 december 2001) was een Franse zanger, componist en acteur. Zijn bijnaam was "Monsieur 100.000 Volts" vanwege zijn energieke optredens. Zijn bekendste hit in Nederland is "Nathalie" (1964), een liefdeslied, maar ook een verkapt protest tegen het communisme.
Hier vind je de Franse en Nederlandse tekst.

Koud

Boven de deur van de groentewinkel hangt een mooi bord. 
Volgens mij staat daar “DE DRIE RAPEN”. 
Zouden ze gaar zijn?

Tekening - veelzeggend

Een tekenares die ik erg bewonder is Marjolein Bastin.
Zoals ze zelf al vertelt, wil ze via haar tekeningen vertalen hoe groot haar liefde voor de natuur is.
Wat een geweldig talent.

Diamant


Deze is voor jou, mam.
De muziek waarop je de kerk in schreed op 9 december 1953.
Wat zou je trots zijn geweest op jullie diamanten bruiloft.

Kleurrijk duo

Fien vlinder komt af op de kleuren 
En meestal in combi met geuren 
Daarom landt zij hier 
Op dit mooie dier 
Maar wat zou er nu gaan gebeuren? 

Misschien strekt het beestje zijn nekje 
En komt er een tong uit zijn bekje 
Een draai met zijn kop 
Het feest zit erop 
Zo wordt zij verjaagd van haar plekje

Zwijmelen op zaterdag 56


What can I say, she's walking away
From what we've seen
What can I do, still loving you
It's all a dream

How can we hang on to a dream
How can it ever be the way it seems

What can I do, she's saying we're through
With how it was
What will I try, I still don't see why
She says what she does

How can we hang on to a dream
How can it ever be the way it seems

What can I say, she's walking away
From what we've seen
What can I do, still loving you
It's all a dream

How can we hang on to a dream
How can it ever be the way it seems
How can we hang on to a dream

What can I say, she's walking away
From what we've seen
What can I do, still loving you
It's all a dream

How can we hang on to a dream
How can it will it be the way it seems
How can we hang on to a dream

Kerstpiekeren

Zodra de bomen hun eerste blaadjes loslaten, sterft er iets in hem. Als een zware deken valt de depressie over hem heen. De dagen korten, de temperatuur daalt en niemand heeft zin om uren met hem te wandelen. 
Hij herinnert zich alle voorgaande jaren. Dit duurt heel erg lang. Voor de mens misschien maar vier maanden, voor hem zijn dat er zeven keer zoveel. 

Die baardaap met zijn knechtjes is gelukkig al bijna weer vertrokken. Waarom mag hij die vreemde snoeshanen niet aanvallen als ze zijn huis binnendringen? Ze bombarderen hem met pepernoten en daar houdt hij niet eens van. Potverdikke! Zijn botten doen nog zeer van die vochtige, koude garage waarin hij werd opgesloten. 

Maar goed … de eerste hobbels zijn genomen. Nu resten nog enkele dagen voordat hij opnieuw uit de woonkamer wordt verbannen. Die stomme boom is dan een maand lang belangrijker voor het baasje. Alsof bomen trouw zijn. Poeh. Vaak laat dat ding de eerste naalden al binnen een week los. Hij mag er niet meer in de buurt komen sinds hij zijn poot heeft opgetild.

Nee, voor hem hoeft dit allemaal niet. Hij zou het liefst een winterslaap houden tot de eerste voorjaarstekenen zich aandienen. Zijn vrouwtje denkt er net zo over. Ze heeft een vreselijke hekel aan alle bling-bling en opgelegde feestelijkheden. Gelukkig mag hij tijdens de knal- en plofdagen heel dicht tegen haar aan liggen, omdat zij net zo bang is als hij. Welke malloot heeft ooit bedacht dat je al die herrie en kosten moet maken om een kalenderblaadje te mogen omslaan? 

Gossie, was het maar vast lente. Dat stomme gewei jeukt als de pieten en hij wil van die idiote, rode neus af. Wil iemand alsjeblieft de dierenbescherming bellen of Greenpeace. Dit is niet normaal. (diepe zucht)
Hij heeft een hondenleven.

Thursday Challenge "Peaceful"

Het thema is: 
PEACEFUL (Landscapes, Water, Calm,...) 
VREDIG (Landschappen, Water, Kalm,...) 

UO 1

Wat was er eerder, de kip of het ei?
In Genesis staat al beschreven 
De schepping en oorsprong van leven 
Geen ei staat vermeld 
Wel dieren geteld 
Hiermee is het antwoord gegeven 

Plato bedacht een nieuwe uitdaging: 
UO (ultieme oplossing) 
Kijk op zijn website voor nadere toelichting

Tijd voor een update

Hoewel ik zelden verlegen zit om blogstof, realiseer ik me dat ik niet zo vaak iets persoonlijks schrijf. 
In plaats van een uitdaging, foto of een filmpje, zal ik jullie dus even bijkletsen. 
  • De kijkers hebben helaas afgehaakt. De niveauverschillen tussen huis en tuin vindt de oudere dame toch wat lastig. Bovendien blijkt het vrij ingewikkeld te zijn om samen een huis te kopen. Bij “kangoeroewonen” mag het huis maar op naam van een van beiden staan. 
  • Mijn stents zijn braaf en leverden mij al duizenden meters pijnloos wandelen op. 
  • Manlief is al meer dan tien dagen mijn “gordeldiertje” en tobt met zona
  • Deze week zien we Marissa weer en in het laatste weekend van dit jaar komt Rafaella met haar pap en mam logeren. 
Ik hoop dat iedereen de decembermaand veilig overleeft en met frisse zin het nieuwe jaar tegemoet gaat. Verder ben ik een gelukkig en tevreden mens. 

Knuffel uit Vlaanderen.

Kunst

Alfredo Rodriguez vertolkt perfect verstilde schoonheid

Wie PowerPoint heeft, kan hier een prachtige diashow bekijken

Waslijn

Er was eens een rupsje in Essen
Die worstelde zich door processen
Hij spon en hij spon
Een mooie cocon
En droomde daar over vlieglessen

 Er volgde toen een transformatie
Dat was een enorme prestatie
Verfrommeld en nat
Kroop hij uit zijn vat
En hoopte toen op inspiratie

Terwijl hij nog stil hing te drogen
Zijn vleugeltjes zachtjes bewogen
Verloor hij gewicht
En werd vederlicht
Daarvan raakte hij opgetogen

Uiteindelijk werd hij een vlinder
Het fladderen ging steeds gezwinder
Vol ijver en vlijt
Besteedt hij zijn tijd
Bestuivend van hier tot aan ginder