De ijsdrager


Ik had in de laatste tien dagen
Met liefde dit ijs willen dragen
Verfrissend en koel
Een zalig gevoel
Maar toch zal ik hier niet gaan klagen

Om dag in dag uit zo te zwoegen
Lijkt mij niet zo’n heel groot genoegen
Bij hitte en kou
Een heftig gesjouw
Hun rug barst zowat uit z’n voegen

Zwijmelen op zaterdag 241




Terwijl ik dit donderdag zat voor te bereiden verzuchtte ik:
“Moeder wat is het heet.”


Daardoor dacht ik natuurlijk meteen aan de toenmalige tv-serie waarbij we regelmatig flauw lagen van het lachen. Ik heb tussen die beelden zowaar een echte zwijmel gevonden:

Whispering grass



Al joetjoebend vond ik voor Robbert ook deze:

The last farewell



Ik wens jullie een heerlijk verfrissend zwijmelweekend.

Respect


Stoere kleuter

Respect voor haar lef


Meer zes woorden met beeld vind je bij Marion

De parlevinker


Als koopman kon men ook gaan varen
Ze brachten dan allerlei waren
Per schip aan de man
Daar leefde men van
De handel op woelige baren

Zwijmelen op zaterdag 240





Ik ben altijd fan geweest van dit duo.





Fijn weekend

"Zijn jullie hier al eens geweest?"

Dat vroeg mijn vader gisteren. Het toonde weer duidelijk aan dat hij vrijwel geen tijdsbesef meer heeft. Hij woont daar al twee jaar en het voelt nog steeds als nieuw. Vorige bezoekjes van ons zijn hem niet bijgebleven. Ik hoef me dus ook niet schuldig te voelen dat we niet zo vaak in de gelegenheid zijn om bij hem langs te gaan. Het blijft immers niet hangen.

Hoewel zijn jeugd, de oorlogsjaren en Indonesië nog vele verhalen bij hem boven brengen. Die periode ligt blijkbaar in een ander stukje geheugen opgeslagen.

De jaren met mijn moeder (meer dan 40) herinnert hij zich niet, evenmin als de periode tussen zijn verhuizing naar een flat (2012) en de maanden toen hij in het ziekenhuis lag en op 3-hoog in hetzelfde verzorgingshuis woonde (2015). Ver weg realiseert hij het zich wel en concludeert vervolgens laconiek dat het hem een hoop kopzorgen scheelt. Hij hoeft immers nergens meer over te piekeren. “Goodmorning, groundhog day!”

We babbelden, knabbelden en dronken wat. Robbert maakte wat kiekjes en wij koesteren deze herinnering terwijl paps waarschijnlijk niets meer opslaat. Dat is niet erg. We hebben de foto’s en het goede gevoel.


Ik mocht zelfs bij hem op schoot zitten (ik hang er een beetje vreemd bij om zijn dij te sparen) en kijk zijn tuintje, zijn orchidee en het uitzicht. Schitterend!

De hoorspelacteur


Al voor de tv het ging winnen
Kwam spanning de huiskamers binnen
Met stem en geluid
Werd alles geduid
Het boeide toen vele gezinnen

Je hoorde een deur zachtjes sluiten
Daarna stond er iemand te fluiten
Een paard kwam voorbij
Een vrouw lachte blij
Een kind huilde tranen met tuiten

Waar zijn die acteurs toch gebleven ..
Waarmee houden zij zich in leven ..
Een uitstervend ras ..
Geen cent meer in kas ..
Misschien op een wolkje aan ‘t zweven ..

Zwijmelen op zaterdag 239









Ik wens jullie een mooi en swingend weekend.

Sandra Reemer (1950-2017)



Rust in vrede, Sandra

De elektricien


Bij ons heet zo’n man elektrieker
En dat klinkt in feite veel sjieker
Hij helpt met de stroom
Brengt alles op stoom
Door hem wordt de boel energieker

(100ste beroep)

Zwijmelen op zaterdag 238




Close to you



Let your love flow



We hebben een extra lang weekend dus meer tijd om te zwijmelen.
Enjoy!

Met dank aan het smoelenboek


1 gefotoshopt meisje
2 en 4 alternatieve manieren om een loopfiets te gebruiken
3 en 5 dolle pret met een knuffelpaard
6 verliefd op een hondje

O ja, dit was bij de handendokter:

Oefenen met een ritssluiting.
Ze heeft er duidelijk plezier in.

De fabrieksarbeider


Ze werkten in stoffige hallen
En ploeterden daar met z’n allen
Per dag veertien uur
Met menig kwetsuur
Soms zijn er zelfs doden gevallen

Ook kinderen moesten toen werken
Hun jeugd tot hun zesde beperken
Geen school voor het grut
“Dat had toch geen nut”
Maar dat zou men later pas merken


Zwijmelen op zaterdag 237




Het nummer van deze ZOZ was ons huisnummer op Isabellaland van 1961 tot 1972.

Ik pak weer twee jaren uit de sixties: 1964 en 1969.
Wij waren toen 14.





Tom & Dick veertig jaar later:



Fijn weekend allemaal.
Houd het hoofd koel.


Geslaagd

Mijn tweede bijdrage aan Marions uitdaging

 

Muzikale vertolking van een succesvolle relatie

 



Nu hoef je nooit je jas meer aan te trekken
en te hopen dat je licht het doet.
Laat buiten de stormwind nu maar razen in het donker
want binnen is het warm en licht en goed.
Hand in hand naar buiten kijken waar de regen valt.
Ik zie het vuur van hoop en twijfel in je ogen
en ik ken je diepste angst.

Want je kunt niets zeker weten en alles gaat voorbij.
Maar ik geloof, ik geloof, ik geloof,
ik geloof, ik geloof in jou en mij.

En als je 's morgens opstaat ben ik bij je
en misschien heb ik al thee gezet.
En als de zon schijnt buiten gaan we lopen door de duinen
en als het regent gaan we terug in bed.
Uren langzaam wakker worden, zwevend door de tijd,
ik zie het licht door de gordijnen en ik weet:
het verleden geeft geen zekerheid.

Want je kunt niets zeker weten...

Ik doe de lichten uit en de kamer wordt nu donker,
een straatlantaarn buiten geeft wat licht.
En de dingen in de kamer worden vrienden die gaan slapen,
de stoelen staan te wachten op het ontbijt.
En morgen word ik wakker met de geur van brood en honing,
de glans van het gouden zonlicht in jouw haar.
En de dingen in de kamer, ik zeg ze welterusten,
vanavond gaan we slapen en morgen zien we wel.

Maar de dingen in de kamer zouden levenloze dingen zijn zonder jou.
En je kunt niets zeker weten, want alles gaat voorbij.
Maar ik geloof, ik geloof, ik geloof,
ik geloof, ik geloof in jou en mij.
Ik geloof, ik geloof, ik geloof,
ik geloof, ik geloof in jou en mij.

En je kunt niets zeker weten...

De keizer


Japan heeft als laatste een keizer
Die wordt al wat strammer en grijzer
Hij is best wel moe
En geeft eerlijk toe
“Nu stoppen lijkt mij wel iets wijzer”

Zwijmelen op zaterdag 236






Muziek uit het jaar dat we 13 waren:

Eentje uit 1963



En eentje uit 1968



Toch een heel verschil in stijl binnen 5 jaar.

Geniet van het weekend en zwijmel lekker met ons mee.

Zo ontzettend lief


Helemaal blij verrast en verlegen

Bezige bijtjes


We zijn veel in de tuin bezig geweest

Gras maaien
kantjes trimmen
tuinslang splitsen
nieuwe slang ophangen
onkruid wieden
beukenvliesjes uit de vijver vissen
en intussen
genieten van de vogelconcerten

Zaterdag krijgen we ook nog hulptroepen uit Tilburg
Ronald en Marissa komen

Succes

DUIMEN

KAARSJES

OP HOOP VAN ZEGEN


Bij Marion vind je de spelregels en meer invullingen van dit thema

De koning


Als eerste was Willem de koning
Dat was toch een mooie bekroning
Hij trouwde zijn nicht
‘t Gezin werd gesticht
Het werd lekker vol in zijn woning

De Brusselaars kwamen in opstand
Ze wilden geen taal uit dát Holland
Ze scheidden zich af
En dat was zijn straf
Wat later ontstond er een nieuw land

Daarna kwam er een nieuwe grondwet
Dat vond Willem I kwade opzet
Hij gaf dus de troon
Aan zijn oudste zoon
In Duitsland vond hij toen zijn sterfbed

Zwijmelen op zaterdag 235





Ik wens jullie een heerlijk weekend



I pray you'll be our eyes and watch us where we go
And help us to be wise in times when we don't know
Let this be our prayer
When we lose our way
Lead us to a place
Guide us with your grace
To a place where we'll be safe

La luce che tu hai
(I pray we'll find your light)
Nel cuore resterà
(And hold it in our hearts)
A ricordarci che
(When stars go out each night)
Eterna stella sei
Nella mia preghiera
(Let this be our prayer)
Quanta fede c'è
(When shadows fill our day)

Lead us to a place
Guide us with your grace
Give us faith so we'll be safe
Sogniamo un mondo senza più violenza
Un mondo di giustizia e di speranza
Ognuno dia la mano al suo vicino
Simbolo di pace, di fraternità
La forza che ci dà

(We ask that life be kind)
È il desiderio che
(And watch us from above)
Ognuno trovi amor
(We hope each soul will find)
Intorno e dentro sé
(Another soul to love)

Let this be our prayer
Let this be our prayer
Just like every child
Just like every child
Needs to find a place, guide us with your grace
Give us faith so we'll be safe
È la fede che
Hai acceso in noi
Sento che ci salverà

Ons dartele trio


Marissa bedankt haar vader voor een heerlijke dag in het tikibad
Rafaella is net als katten dol op dozen
Dylan poseert op de glijbaan en bouwt met bierblikjes

Ter geruststelling


Berichtje voor bezorgde blogmaatjes:

Die oogpijn dus. 
Ik ben gisteren naar de huisarts geweest. 
Ze vermoedt dat ik sinusitis heb. 
Daar passen mijn klachten helemaal bij. 
Nu dus bezig met een kuurtje.
Moxifloxacin Sandoz, Sinutab en Sinex aloe neusspray. 


Zo, nu kan iedereen weer opgelucht ademhalen.
En ik ga morgen de vijfde ronde doen (zonder dansje). 

Toedeloe!

De advocaat


Hij houdt een pleidooi voor de boeven
En heeft in zijn mouw vele troeven
Hij strijdt voor het recht
Een eerlijk gevecht
Zodat ze de cel niet in hoeven

Toch maken ze ook wel eens brokken
Of staan ze gewoonweg te jokken
Ze doen het er om
Wat recht is wordt krom
Ik vind dat die lui moeten dokken



Zwijmelen op zaterdag 234




Deze week stemmen wij af op Elton en Conny.
Heel verschillend zoals alle smaken van zwijmelaars.
Ik wens jullie een heerlijk zonnig weekend.
Geniet ervan.



De vierde ronde

Vandaag gaat BCG-spoeling nummer vier naar binnen. Vreemd om helemaal geen idee te hebben van het resultaat. Over een paar maanden gaat de uroloog pas een kijkje nemen in mijn blaas. Intussen varen we blind op het kompas van de hoop. Ik ontving weer lieve post en koester me in jullie medeleven.

Vrijdag hadden we onze dochter te logeren en hebben lekker bijgekletst. Gisterenavond vertrok ze weer heerlijk naar de Thaise zon voor een week of drie. Het is haar van harte gegund. Ik mag gelukkig rustig thuis blijven.

We hebben weer diverse hoekjes in de tuin gewied en helaas geconstateerd dat we toch best veel vorstschade hebben opgelopen. De hortensia’s, pachisandra’s en varens hebben een klap gehad, evenals twee pieris japonica’s.


Ook de droogte heeft een rol gespeeld. Eindelijk viel er hier gisteren en vannacht regen. Je hoort de plantjes slurpen. Op hoop van zegen laat ik alles nog even staan. Wie weet komt het nog goed.

De schilder die in de jachthut was begonnen heeft gezien dat de naden tussen de plafondplaten niet goed zijn gekit. Over die barstjes wilde hij niet schilderen. Dat was zijn eer te na.
We moeten dus eerst de plafondplakker laten komen om zijn fout te herstellen voordat de schilder verder kan. Ach, zo hebben we even rust in de tent. Ook wel lekker.

Ik blog niet veel. Geen inspiratie, spanning rondom de blaas, een verkoudheid die maar niet over wil gaan en bij tijd en wijle knallende pijn in mijn linkeroog. Het slaat allemaal nergens op en lijkt geen verband te houden met elkaar. Maar ja, ik woon wel toevallig in dit lijf. Dat is pech.
Behalve de zwijmel en limerick staat alles hier op een laag pitje. Ik reageer ook iets minder bij mijn blogmaatjes. Ik hoop dat het mij vergeven wordt.
Lieve groet uit Vlaanderen.

De loodgieter


Hij goot vroeger lood voor zijn buizen
En werkte vooral veel in huizen
Verzorgde vol flair
Het gans sanitair
En hielp hemelwater door sluizen

Ook hier is er keihard gegoten
En hebben wij samen genoten
Zien werken is leuk
Je ligt in een deuk
Circuit is nu keurig gesloten

Zwijmelen op zaterdag 233




We gaan weer terug in de tijd met Volare en Early bird.
Zwijmel lekker mee en geniet van het laatste weekend van april.
Laat nu de warmte maar komen.



Tuinklussen

De tuinman heeft niet stilgezeten. Eerst bevrijdde hij ons van een eik en een slangenden die naast ons huis stonden. Buuf blij, wij blij.
We zagen ze nauwelijks maar we hadden wel veel last van al het blad en slijmerige vruchten. Bovendien werd de eik te groot voor de plek waar hij spontaan was gegroeid. Knabbel en Babbel zijn jaren geleden een eikeltje vergeten op te graven.



Nu de daken zijn ontmost en het gootwerk is vervangen, mocht Luc het nieuwe gras in de zijtuin komen leggen. Langs de rand staan al wat nieuwe planten, zoals een sneeuwbal, prunus, skimmia, brem en krentenboompje. We voegen binnenkort nog een laurierkers toe bij de hoek met de oprit voor de grasmaaier en dan zijn we tevreden.


Wie eerdere werkzaamheden aan de zijtuin heeft gemist, kan hier en hier nog terugblikken.

De landbouwer


De landbouwer werkt op zijn akker
Hij maakt eerst de grond lekker wakker
Met ploeg en met mest
Werkt dat nog het best
Dan wordt de grond niet telkens zwakker

Hij wisselt voortdurend gewassen
En laat zich niet snel meer verrassen
Zijn kostbare grond
Houdt hij goed gezond
Want anders moet hij ooit verkassen

Zwijmelen op zaterdag 232




Daar zijn we weer met onze oubollige nummers.
Geniet maar lekker mee (of niet).

Fijn weekend allemaal.



Omsingeld en uit de lucht


Helaas verkeren wij sinds dinsdag in een netelige positie. Het huis is geblokkeerd door grote stellingen waarop noeste werkers hun best doen om ons hemelwater in nieuwe banen te leiden.
Tegelijk ging ons modem ter ziele en hadden wij geen mogelijkheid meer om te bloggen, mailen of wat dan ook. Dubbele handicap.
Nu is het ergste leed geleden. We hebben een nieuw modem en mogen weer hopen op een stroom van informatie. Jasses, wat is dat waardeloos om niets te kunnen melden en ontvangen.
Alsof we van de kaart zijn geveegd.
Eerst wilden we nog een poging wagen om op het internet te komen via Robberts telefoon, maar dat kregen we niet voor elkaar.
Enfin, intussen is de tweede spoeling achter de rug (of in de blaas). Hoe dan ook. Het waren turbulente dagen. En dan heb ik het nog niet eens over de schilder die straks de jachthut gaat witten en verven. Never a dull moment in Ravels. Mijn hoofd tolt.

De veeboer


Er was eens een veeboer uit Schouwen
Die zorgde heel goed voor zijn vrouwen
Wel twee keer per dag
Dan sloeg hij zijn slag
Daar konden zij blind op vertrouwen

Zij schonken hem roomwitte liters
Gezondheid voor vele genieters
De koe was ook blij
En voelde zich vrij
De band tussen beiden was mieters

Zwijmelen op zaterdag 231








Robbert heeft een heel voorraadje zwijmels aangelegd en ik maak er dankbaar gebruik van.

Ik wens jullie vrolijk weekend.

Pissig

Toen wij de afspraken maakten voor de blaasspoelingen, wilde ik dat het liefst in de namiddag. Ik heb de ochtend namelijk nodig om alles stil te leggen qua spijsvertering en zenuwen. Maar dat kon niet. Het uiterste was 12 uur 30. Nou, dat moest dan maar.

Wij togen dus ruim op tijd naar Turnhout en arriveerden daar om kwart over 12. Ze wezen me een kamertje toe en zeiden dat de medicatie moest worden aangemaakt. Om half 2 zat ik daar nog te wachten. Robbert ging pissig naar de verpleegsterspost en deed zijn beklag.
Tja, het was immers lunchpauze. Dus een ongelukkig tijdstip. Nota bene door hun zelf geopperd!

Eindelijk kwam er om kwart voor 2 een meisje dat zich verontschuldigde en de benodigde spullen bij zich had. Vijf minuten later was de boel binnen en mocht ik rond gaan lopen en minstens een uur niet naar de wc. Het moest immers in kunnen trekken.
Het is gelukt, dus de volgende keer mag ik meteen na de sonde naar huis met de benen samen geknepen.

Je begrijpt dat we meteen de volgende 5 afspraken naar 2 uur hebben verplaatst. Nu kon dat ineens wel. Zijn ze nou helemaal van de pot gerukt!

Nou maar wachten op de eventuele bijwerkingen terwijl ik me te pletter drink om de zooi zo snel mogelijk af te voeren.

Intussen genietend van het verrassingspakket van de familie Rietepietz. Dikke knuffel!


Wordt vervolgd.

De imam


Ik weet niet zo veel van de taken
Die imams tot voorgangers maken
Ze leiden gebed
Dat weet ik nog net
Maar verder zal ik niet geraken

Zwijmelen op zaterdag 230




Robbert koos dit nummer:



Bij gebrek aan inspiratie jat ik er zelf eentje van zijn lijstje:



Geniet van het weekend.
En vergeet morgen de zonnebrandolie niet!

Reizen


IK REIS HET LIEFST PER BOEK


Kijk bij Marion voor de andere invullingen van zes woorden met beeld.

Hoppe, hoppe, hoppe, soppe, soppe, soppe

Wie de mop nog kent, weet hoe het afloopt …..
We zaten gistermiddag in een bomvolle wachtkamer in het Elisabeth ziekenhuis in Turnhout. Goed voorbereid op de enerverende excursie met behulp van een paar pilletjes om darmen en zenuwen in bedwang te houden. Alles wat er te googelen viel, was reeds gegoogeld. Wij waren min of meer overtuigd van de onafwendbaarheid van darmspoelingen. Er zijn twee alternatieven: niets doen en wachten op uitzaaiingen of verwijdering van de blaas. Hoezo multiple choice?

De risico’s voor de blaaswand zijn niet in te schatten. Er gaat een oorlog woeden nadat de tuberkelbacil daarbinnen is losgelaten. Het uiteindelijke resultaat moet vredig zijn, mits mijn afweersysteem die boodschap oppakt en de blaaswand heel blijft.

Ik maakte kennis met de secretaresse van de afdeling oncologisch dagziekenhuis en sta nu in hun agenda voor zes woensdagen tussen 12 april en 17 mei. Melden om half 1 na 2 uur niets gedronken te hebben. Katheter inbrengen, de vijand loslaten in de blaas, effe wachte, plazza! Maar dan wel met een dot javel in de plee, 15 minuten doorspoelen en een grondige wasbeurt van alle betreffende lichaamsdelen daarna. (ben ik blij dat wij een bidet hebben)
Zelfs seksueel contact mag de eerste 48 uur niet zonder condoom plaatsvinden. Alsof wij die dingen de afgelopen decennia in huis hebben gehad ….
Enfin, we gaan het meemaken. Met een brave blaas vertrekken en met de symptomen van een heftige blaasontsteking thuiskomen. Mij kun je dus rustig om een boodschap sturen. NOT.

Bloesem


Belofte en beloning na donkere tijden


Bij Marion vind je ook andere invullingen van het thema van 22 maart.

De mosselman


De vruchten der zee kun je kweken
Dat heeft die man heel slim bekeken
Hij oogst Zeeuwse roem
In plaats van een bloem
Dat is al sinds eeuwen gebleken

Zwijmelen op zaterdag 229




Robberts keuze:



Mijn keuze:



Lekker ouderwets, dat klopt wel een beetje met onze instelling.

Fijn weekend, zwijmelaars.

Opruimen (gastblog)

Oh, wat is dat een heerlijke hobby van me geworden. Gepensioneerd, bedrijf bijna beëindigd en dus tijd om uitverkoop te houden van de restanten van m’n oude firma. Wat ruimt dat lekker op.
Helaas zien onze kinderen dat ook. ;-) “Pa, je hebt nu ruimte over dus kunnen we wat bij jullie stallen?” En ja hoor, de vrijgekomen plekken worden weer aardig opgevuld. Geen probleem. Plaats genoeg.

Tijdens de herindeling kom je ook oude archieven tegen. Zo ook een paar mappen met contracten, berekeningen en dergelijke aangaande de overname van drie Haagse fotozaken door mijn vader. Voor mij niets bijzonders omdat ik toentertijd verantwoordelijk was voor zijn administratie.
Maar toch … hoe het tussen die stukken terecht is gekomen weet ik niet, maar ik vond een lijst met aanbiedingen van huizen die toen te koop stonden. De prijzen zijn in ouderwetse guldens dus deel maar even door 2,2. (klik)
Mar en ik zochten toen een huis. Hadden we toen maar kunnen kopen. Helaas was dat in die tijd niet voor ons weggelegd want ik had net een zaak van mijn vader gekocht ter waarde van een huis. Logisch dat de bank dwars ging liggen.

Zoals jullie weten, is alles in de loop van de tijd toch goed gekomen.
Opruimen en de daarbij behorende herinneringen opduikelen is fantastisch. Verhalen aan ons tafeltje, het delen met mijn broers en zus. Gewoonweg heerlijk! Het verleden is zeker niet stoffig, vervelend of ongezellig. Natuurlijk niet altijd even fijn maar de positieve momenten kunnen je weer laten glimlachen en genieten. Dus dat doen we ook. Glimlachend kijken naar huizen die we toen niet konden betalen.

Drie op een rij

Oma is alweer een jaartje ouder.
Ik heb genoten van alle attente berichtjes en telefoontjes.
En van het mooie lenteweer.
Een paar kiekjes van ons trio als bonus.

Marissa oefent op de handpan.


De laatste verhuisdoos in Maastricht.


Dylan gaat onze tuin verkennen.

De chirurg


Chirurgen zijn dames en heren
Die iedere dag opereren
Als medische tak
Een bloederig vak
Ik zou hun beroep niet begeren

Ze werken met scalpels en haken
Proberen je beter te maken
Dan volgt naald en draad
En sluit men de naad
Om daarna een zuchtje te slaken

Zwijmelen op zaterdag 228




Eentje van mij uit 1969



En eentje van Robbert uit 1960



Ook al waren wij deze week niet in een jubelstemming, er mag toch gezwijmeld worden.


Ik wens jullie een heerlijk, zonnig weekend.

Een telefoontje op vrijdagmorgen

De piep van vorige maand krijgt nog een lelijk staartje. De uroloog belde met slecht nieuws. De opgestuurde rotzakjes blijken nu van een agressievere soort te zijn. Hij wilde met ons praten over de uitslag en de mogelijkheden. Vandaar dat we snel iets moesten afspreken. Dit kon niet wachten tot 30 mei.

Hij stelde eerst woensdag 22 maart voor, maar toen gingen bij mij alle alarmbellen rinkelen. Op die dag exact 10 jaar geleden kreeg ik het eerste kankernieuws dat insloeg als een bom. What’s in a date? Tja. Toch maakt het voor mij verschil. Dan maar meteen op maandag.
We hadden gelukkig afleiding in het weekend doordat een goede vriend hier kwam logeren. Dat voorkwam dat onze hersens fulltime bleven malen.

Er moeten hardere maatregelen worden genomen in de vorm van blaasspoelingen. Het wordt alweer een aanslag op de blaaswand. Er zijn twee soorten spoeling: chemo en BCG. De tweede geeft betere resultaten, maar heeft ook meer bijwerkingen. A.s. woensdag gooit dokter S mijn geval in de groep en op 3 april wil hij de uitkomst met ons bespreken en horen wat ik zelf wil.
Daarna zouden dan wekelijkse dagopnames volgen waarin de blaas het zwaar te verduren krijgt. Zucht….

De kantklosster


Drie kantklossters in de stad Brugge
Dat waren enorm vingervlugge
Het kostbare kant
Gemaakt met de hand
Kon klasse en stand overbruggen

Zwijmelen op zaterdag 227






Dit was een hit in 1965.
Robbie van Leeuwen (Den Haag, 29 oktober 1944) is een Nederlandse popmuzikant. Hij begon zijn carrière in 1962 in The Atmospheres uit Den Haag. Daarna speelde hij als gitarist in The Ricochets, The Motions en Shocking Blue. Hij maakte tussendoor ook nog de instrumentale single "Let the circle be unbroken" onder de naam van The six young riders. Vervolgens was hij actief in de groep Galaxy Lin (als componist/mandolinespeler) en het project Mistral. Ook schreef hij het nummer Love Buzz, dat faam verkreeg nadat het door Nirvana werd uitgebracht op het album Bleach.
Van Leeuwen woonde tussen 1983 en 1996 in Luxemburg en woont tegenwoordig in Wassenaar.


Fijn weekend allemaal.

Oppassen

Maandagmiddag gingen wij naar middelste zoon om op te passen. In mei hadden we dat al eens bij ons thuis gedaan, maar nu is Dylan 17 maanden en op die leeftijd voelt hij zich thuis het meest in zijn element. Om half 1 arriveerden wij. Zijn dutje had hij al gedaan dus dat werden heel wat wakkere uurtjes voor ons.
Nadat Robin geluidloos was vertrokken keek Dylan eerst de kat uit de boom. BabyTV  bood hem afleiding en we lieten hem rustig wennen aan onze aanwezigheid.


Wat later bleken we een gezamenlijke hobby te hebben. Hij is net zo gek op boeken als ik.
Er zaten ook boekjes bij met geluid. En het duurde even voordat ik dat doorhad. Je ziet op het filmpje hoe hij mijn vinger stuurde. Ook naar boekjes waar helemaal geen geluid in zat. Kennelijk verwachtte hij wonderen van zijn oma.

Er werd ook nog met treintjes gespeeld en aan de weg getimmerd. Het was een geslaagde middag. Toen zijn vader tegen zessen thuis kwam, bleef hij rustig bij opa op schoot zitten. Is dat lief of niet?