De lantaarnopsteker


Precies zestig jaren geleden
Beklom hij voor ‘t laatst deze treden
Nog één keertje doen
Vlak voor zijn pensioen
Echt bikkels die dat werk toen deden

In Haarlem ontstak hij de lichten
Dat hoorde gewoon bij zijn plichten
De avond was daar
En hij de sigaar
Vervolgens mag ik weer gaan dichten

9 opmerkingen:

  1. 'k ben laat ja, dus geen misverstanden
    maar had ook wat werk onderhanden
    't beroep is me vreemd
    dat jij me niet "bleemt"
    mijn lichtje ging echt pas laat branden

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Aha, toch een lichtje ontstoken bij jou.

      Verwijderen
  2. Elke weer zo mooi om hier stil te staan je gedachten te laten gaan naar de tijd van lang geleden.
    Fijne zondag Marja

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Al draag 'k nooit één, je weet wel, petje
    jouw limericks, altijd een pretje
    woordkunstenaar jij
    maakt mij zondags blij
    Het feestelijk weekendpakketje.

    Voor mijn tijd, ik ken de verhalen en de foto's en zo maar niet uit eigen ervaren ;-)

    Dank je wel weer!!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel. Jij weet ook altijd iets terug te rijmen. Ik vind dat knap.

      Verwijderen
  4. En dat gaat je heel goed af, super gedicht weer!
    Kun je je niet meer voorstellen hè.. echt een heel oud, uitgestorven beroep!
    XXX

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Geweldig, er zijn zoveel van die vergeten beroepen. Jammer dat er niet meer aandacht voor is. Mooi gedicht!
    Groetjes El

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Als ik lantaarnopsteker hoor denk ik altijd meteen aan dat lied van Boudewijn de Groot Prikkebeen.....

    BeantwoordenVerwijderen